از دوست به یادگار دردی دارم

کان درد به صد هزار درمان ندهم...

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود

وین راز سر به مهر به عالم ثمر شود

گویند سنگ لعل شود در مقام صبر

آری شود ولیک به خون جگر شود...

عزیزم سلام

نمی دونم چرا هر وقت که به من زنگ میزنی بعدش دپرشن میشم و بد جوری میرم تو فکر

باور کن که در ایران در وطنمون وضعیت خیلی خراب تر از اونی هستش که در خاج از کشور

 به گوش تو میرسه

ولی من دارم تمام تلاشمو میکنم تا تو با خیال راحت پا توی ایران عزیزمون بذاری و برای

این هدف بزرگ حتی زندگیم رو هم پیشکش این خاک میکنم

نمیدونم چی پیش میاد ولی اگه که زنده موندم دیدنتو لحظه شماری میکنم و اگه که نه...

بدون که تا آخرین لحظات عمرم حتی لحظه ای از یادت خارج نشدم.

مرسی از تماس دیشبت

از بخت یاری ماست شاید که آنچه را که میخواهیم یا به دست نمی آید

 یا ازدست میگریزد... 

بهار را که نمی دانم ولی شروع زمستان است

تبر به دوش می آید سراغ پیکر عریانم...

عزیزم سلام

سلامی به بزرگی همه وجود من وقتی که به تو فکر می کنه

روزگار جالبی نیست مخصوصا این که تو هم نیستی و بیشتر از همیشه

 دور شدی . تار تار تار

به امید روزهای روشن در ایرانی آزاد خالی از همه سیاهی ها لبخند

سپید تو وقتی که به من نگاه میکنی...

قسم به آبی دریا قسم به آبی رود/که من بدون تو /چون انتها تهی هستم

امشب به اندازه همه عمرم دلتنگتم/خیلی بی معرفتی خیلی...

میدونم که اگه اینجا بودی و این پست رو میخوندی میگفتی (من نمی فهمم که...)

امشب ز غمت میان خون خواهم خفت

وز بستر عافیت برون خواهم خفت

باور نکنی خیال خود را بفرست

تا در نگرد که بی تو چون خواهم خفت...

راستی منیژه - مینو و علیه ی عزیزم مرسی از مهمان نوازی خوبتون 

عشقم

بپذیر

شاید

دیگر

هیچ گاه

هیچ چیز

نسرودم

ولادمیر مایا کوفسکی

نگاه گن

تمام هستی ام خراب می شود...